„Chłopak z pustyni” – Premiera

Niepewnym krokiem staram się obudzić swoje social media, aczkolwiek to nie do końca wpisuje się w moje wartości. Nie cierpię wyskakiwać ludziom z lodówki, narzucać się jakkolwiek. Z drugiej strony, trzeba jakoś ogłosić miastu i światu, że „Chłopak z pustyni” właśnie został opublikowany. Na razie w formie eBooka, ale niebawem dołączy również w wersji papierowej.

Obawiam się także odbioru tej powieści. Myślę, że w moich kręgach ta historia może wydawać się kontrowersyjna. A jak znam życie, wiem, że ludzie uwielbiają brać wszystko dosłownie. Mało kto tak naprawdę zdaje sobie sprawę, że istnieje coś takiego, jak fikcja literacka i to odkrycie mną mocno wstrząsnęło kiedy pełna entuzjazmu ogłaszałam swój debiut publikując „Pana idealnego”. Moi znajomi byli (i chyba nadal są) przekonani, że miałam romans z szefem, więc to dlatego się rozwiodłam. Cóż – ano nie miałam nigdy żadnego romansu będąc mężatką, a rozwiodłam się z zupełnie innych powodów. I wiem, że nie powinnam się z tego nikomu tłumaczyć, lecz wiem też, jak wygląda życie po publikacji powieści (dobrze, że nie piszę kryminałów…).

Te i inne kwestie załączają we mnie hamulce przed wychwalaniem się wszem i wobec, że znów wydałam powieść. Z drugiej strony, pragnę, aby pisanie stało się dla mnie czymś więcej niż tylko hobby po pracy, a do tego potrzebny jest jednak jakiś rozgłos. Podobno nieważne, co mówią, a ważne, by w ogóle mówili. Cóż, no może to i racja?

Przechodząc do rzeczy – tak, „Chłopak z pustyni” jest już dostępny! Na razie, jako eBook, którego można nabyć w dwóch miejscach:

• 📚 na Empik.com: https://www.empik.com/chlopak-z-pustyni-dolatowska-anna,p1627726054,ebooki-i-mp3-p

• 🛍️ lub u mnie bezpośrednio, w moim skromnym sklepiku: https://www.naffy.io/anna-dolatowska

Z tego miejsca pragnę również poinformować, że na blogu pojawiła się nowa strona – Sklep

Znajdziecie tutaj wszystkie eBooki, które wydałam sama oraz możliwość postawienia mi kawy, jeśli uznacie, że moje pisanie zasługuje na taką nagrodę.

Z trudem mi przychodzi takie nagabywanie, serio. Lecz jeśli celem ma być „rzuć korpo i wyjedź na pustynię”, to jestem w stanie z lekka zanurzyć się w mainstreamie i porobić coś, co robią dziś wszyscy. Ale tylko z lekka i coś czuję, że na chwilę. Muszę wymyślić inny sposób i jak siebie znam, to coś w końcu wymyślę.

A tymczasem, duma mnie rozpiera, że ta powieść powstała, że powstała w tak szybkim tempie i że jej narodziny stały się również nowym początkiem w moim życiu. Czy może już raczej naszym życiu. Premiera tej powieści to także taki nasz 'coming out’ – oficjalnie ogłoszenie światu, że jesteśmy parą, wbrew wszystkim i wszystkiemu.

Mam nadzieję, że zanurzając się w tę historię poczujecie choć odrobinę tej magii, którą ja poczułam. Nie było jednak łatwo objąć jej słowami, ponieważ nie ma takich słów, które dobrze oddałyby to, czego doświadczyłam i nadal doświadczam.

To historia, która nie miała prawa się wydarzyć. To historia z serii tych zakazanych, niedostępnych, nieprawdopodobnych. To historia o granicach – tych mentalnych i dosłownych. To historia niezwykła, a jednocześnie być może klasycznie naiwna. To historia oparta na faktach, ale utkana z czystej wyobraźni, zasilonej potężną, emocjonalną inspiracją. To historia pisana w mroku i chłodzie. W jesienno-zimowej scenerii będącej tłem dla mojej ogromnej wewnętrznej transformacji, która okupiona była nie jednym dramatem, nie jedną bitwą serca z rozumem, nie jednym depresyjnym „poddaję się, nie mam siły dłużej żyć na tym świecie…”. 

To historia pisana w czterech ścianach mojego mieszkania, ale i częściowo w urokliwym Ålesund, w Norwegii, podczas świąt Bożego Narodzenia. Historia pisana późnymi wieczorami, po pracy, bez dnia przerwy, świątek, piątek i niedziela, w ulubionym rytmie 500 słów dziennie. Chociaż zazwyczaj było ich dużo więcej.

To historia pisana przede wszystkim z głębi serca i duszy, z głowy pełnej wspomnień po sierpniowej wycieczce do Maroka.

To historia pisana z miłości do człowieka, który dotknął mojej duszy, zanim w ogóle dotknął mojego ciała. Z miłości do człowieka, który mnie czyta.

Moha, I love you ❤️ To the moon and back… 🌚