Jestem potworem… …cholernym, zranionym skorpionem, który zaatakował niewinnego, kochającego człowieka, który się zbliżył. Tylko i wyłącznie z bólu – nie z chęci wyrządzenia krzywdy. A teraz boli mnie jeszcze dodatkowo ta krzywda, którą wyrządziłam. Jestem puchem marnym… Poniosło mnie ego……

Przypomniało mi się, jak to jest być czarną owcą w rodzinie. A właściwie zostało mi to przypomniane. Bo każda rodzina ma tę swoją ciemną stronę – kogoś odklejonego, kto jeździ jakby miał siedem żyć, ma tatuaże, kolczyki, wydaje za dużo…

Czy to możliwe, żeby wyczuć kogoś na odległość do tego stopnia, jakby był tuż obok? Poczuć jego obecność, jego ciepło, a nawet słyszeć jego głos? To, co się wydarzyło minionej nocy było magiczne i jestem pewna, że prawdziwe. Że nie…